Ponadstuletni dąb w Zielonej Górze umiera po tym, jak ktoś wywiercił w nim otwory i wlał do nich preparat Roundup. Ślady odkryli pracownicy ZGK. To nie jedyny przypadek niszczenia drzew w mieście: łamano młode nasadzenia i uszkodzono korę wiązu. Urzędnicy apelują, by zgłaszać takie akty wandalizmu.
Złamana wiśnia, uszkodzone lipy i okorowany wiąz
Przy ul. Drzewnej, w środku Zielonej Góry, nocny przechodzień musiał włożyć sporo siły, by złamać młodą wiśnię. Podobnie potraktowano kilka świeżo posadzonych lip przy ul. Wrocławskiej. W Parku Sowińskiego pies obgryzł korę wokół podstawy rosnącego tam wiązu. Widział to mieszkaniec Zielonej Góry, ale bał się zwrócić uwagę młodym ludziom, opiekunom zwierzęcia.
To wszystko przestępstwa. Sprawcom grożą drakońskie kary finansowe. Jest jednak coś więcej.
„Trudno mi pojąć, jak można niszczyć drzewa”
– Drzewa oczyszczają powietrze, dając ludziom tlen. Trudno mi pojąć, jak z rozmysłem lub w akcie bezmyślnego wandalizmu można je niszczyć – mówi Monika Drozdek, miejska ogrodnik.
Dąb szypułkowy na zielonogórskim Jędrzychowie spełnia pomnikowe kryteria – obwód jego pnia wynosi 303 cm. Rośnie na miejskim terenie, ale właśnie umiera, potraktowany trującym preparatem Roundup. Ktoś wcześniej wywiercił w nim otwory.
Jeden z mieszkańców kilkakrotnie wnioskował o usunięcie drzewa. Za każdym razem dostawał odpowiedź odmowną. Katalog powodów, dla których można zezwolić na usunięcie drzewa, jest bowiem zamknięty i opisany w ustawie o ochronie przyrody.
Kiedy można wyciąć drzewo?
W mieście najczęściej chodzi o realizację inwestycji, potrzebę utrzymania widoczności w ruchu drogowym, zagrożenie dla infrastruktury lub zły stan rośliny, na przykład chorobę osłabiającą gałęzie i konary. W innych przypadkach urząd nie wydaje zgody na wycinkę.
Zacienianie okien, spadające żołędzie, kasztany czy liście, a także zabrudzone ptasimi odchodami karoserie aut nie dają podstaw do zaakceptowania wniosku o ścięcie drzewa.
Bywa oczywiście, że zupełnie zdrowe okazy legalnie idą pod topór, co często bulwersuje mieszkańców. Zielona Góra jest jednak śródleśną polaną. Każda większa inwestycja obliczona na rozbudowę i rozwój aglomeracji wiąże się z karczowaniem terenu. W ramach rekompensaty inwestor finansuje nowe nasadzenia. Koszt zakupu jednego drzewka i jego trzyletniej pielęgnacji sięga 4 tys. zł.
„Okazy, które podziwiamy, mogą być ostatnimi wielkimi drzewami”
Zatruty dąb szypułkowy, okorowany pień wiązu i połamane nasadzenia na szczęście nie tworzą wstępu do dłuższej wyliczanki. Dewastowanie drzew w Zielonej Górze zdarza się rzadko. O konkretnych przypadkach trzeba jednak mówić głośno i zgłaszać je na policję.
Wartość usług ekosystemowych, czyli korzyści, jakie na przykład 150-letni dąb przynosi ludziom i środowisku, można wycenić. Kwoty sięgają kilkudziesięciu tysięcy złotych. Tymczasem glifosat dostaje się do gleby i nie odparowuje. Ktoś, trując drzewo, może nawet nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji swoich działań.
– Co więcej, świadome zabijanie majestatycznych okazów boli tym bardziej, że zmiany klimatu zdają się wydawać na nie wyrok skazujący. To się dzieje tu i teraz. W glebie jest za mało wody, co sprawia, że nie da się pobrać wystarczającej ilości do odżywienia liści i gałęzi na dużej wysokości. Wewnątrz dochodzi do zjawiska zapowietrzenia (kawitacji) naczyń przewodzących i stara, wielka roślina zaczyna zamierać. Okazy, które podziwiamy wokół, mogą być ostatnimi wielkimi drzewami. Jeśli nic się nie zmieni, za kilkadziesiąt lat już ich nie będzie. Prace naukowe mówią, że uratują nas tylko małe drzewa i krzewy. I ich powinniśmy sadzić jak najwięcej – zapowiada miejska ogrodnik.
Nagrałeś coś na trasie?
Daj nam znać.
Zdjęcie kolizji, wypadku albo ciekawy temat — Twój materiał może trafić na portal. Twórz z nami poscigi.pl.
